يكي از خوشبوترين انواع گل سرخ بوده و به آن گل سرخ عطري، گل محمدي، و گل سوري هم مي‏گويند. گل دنبه همان گل سرخ سفيد ايراني است. همان گل درختي خوشبويي است كه در ادبيات فارسي همه جا هم‏نشين خار يا بلبل دانسته و به علت فراواني انواع آن در ايران، اين كشور با عظمت باستاني را كشور گل و بلبل لقب داده‏اند . چيدن غنچه‏هاي گل سرخ بايستي موقعي باشد كه غنچه رسيده و در شرف باز شدن است. پس از چيدن، گلبرگها را سوا میکنند و در سايه خشك کرده و بعد آن را در شيشه سر بسته نگاهداري می نمایند . بهترين گل سرخ آن است كه گلبرگ آن پس از خشك شدن كاملا قرمز بوده و طعم قابض، بوي خوش آن و خاصيت ضد عفوني كننده‏ي آن است و به همين جهت براي مسلولين داروي ارزنده‏اي مي‏باشد. گلبرگهاي گل سرخ براي درمان اسهالهاي مزمن، رفع ترشحات زنانه، اخلاط خونين و خونريزيهاي عادي تجويز مي‏شود.
گل سرخ مقوي روح، نشاط آور، ضد افسردگی و ضد عفوني كننده و مسهل خوبي است. چكاندن عصاره اون در بيني، سردرد را درمان مي‏كند. گلبرگهاي خشك شده گل سرخ ، التيام دهنده زخم است. براي پايين آوردن تب مي‏توانيد از اون استفاده كنيد. ... گل سرخ تب را پايين مي‏آورد. پاشيدن گلبرگهاي خشك آن روي زخم، آنها را ضد عفوني كرده و التيام مي‏دهد. ضماد آن را جهت درمان زگيل و لكه‏هاي جلدي و روييدن گوشت تازه و تحليل ورمها توصيه كرده‏اند.

آویشن گیاهی است علفی، دارای شاخه های زیاد و چوبی به ارتفاع تا 30 سانتی متر که در نواحی کوهستانی در بین تخته سنگ و به ویژه در کشورهای اروپایی می روید. ساقه های آویشن پوشیده از کرک و برگ های کوچک زیادی است. برگ های آن کوچک، لوزی شکل، نوک تیز و به صورت متقابل، بر روی ساقه قرار دارند. این برگ ها به رنگ خاکستری روشن و با بوی بسیار نافذ است و دارای دم برگ های کوچکی نیز می باشد.
آویشن باغی نوع کشت شده آویشن وحشی (Thymus serpyllum) است. نام لاتین آویشن وحشی که به عنوان «مادر آویشن» شناخته شده، شاید به دلیل کاربرد سنتی آن برای درمان ناراحتی های دوران یائسگی از رشد مارگونه گیاه گرفته شده است.
مصرف خوراکی آویشن دارای اثر خلط آور و ضد سرفه ی خوبی می باشد. به همین دلیل محصولات زیاد به ویژه به صورت شربت از آن تهیه شده است. هم چنین در برونشیت، سیاه سرفه و نزله ها، به خوبی می توان از آن استفاده کرد. خاصیت ضد میکروب تیمول، بسیار قوی و حدود 25 بار از فنل در مورد تعدادی از میکروب ها، بیشتر است.
هم چنین در بعضی محصولات موضعی، به عنوان ضد خارش، ضد میکروب، مالشی قرمز کننده و محرک، محلول های حمام و محلول های غرغره برای کاهش تورم دهان و گلو، مصرف می شود. کاربرد دیگر آویشن، مصرف آن به صورت پودر در بعضی ادویه جات و ترشی هاست، هم چنین به طور مستقیم و یا همراه با دیگر گیاهان، به عنوان بو، مزه و ضد نفخ در صنایع غذایی مصرف زیادی دارد. در طب عوام، اکثراً به خاطر اثرات مسکن، ضد اسپاسم و ضد نفخ، از آن استفاده می کنند.
مهم ترین اثرات گزارش شده آویشن باغی:
سقط کننده جنین، آلرژی زا، ضد درد، ضد آلرژی، ضد آلزایمر، ضد آرتریت، ضد میکروب، ضد سلولیت، ضد باکتری، ضد سرطان، ضد ادم، ضد التهاب، ضد موتاژن، ضد اکسیدان، ضد تب، ضد عفونی کننده، ضد اسپاسم، ضد قارچ، ضد کرم، ضد احتقان، ضد سرفه، ضد نفخ، ضد زخم داخلی، ضد کرم آسکاریس، قابض، بازکننده و برونش ها، آنتاگونیست کلسیم، معرق، خلط آور، کاهش دهنده ی چربی خون، کاهش دهنده ی پرفشاری خون، محرک سیستم ایمنی بدن، حشره کش، کاهش دهنده ی ترشحات بزاقی، مسکن و محرک.

بابونه يكي از پر ارزش ترين گياهان دارويي بوده و مصرف آن در جهان از سابقه طولاني برخوردار است . ولي با اين وجود، تاريخ استفاده از اين گياه با همه قدمتي كه براي آن قائلند به علت مشابهت با چند جنس گياهي ديگر و ساير گونه هاي ماتريكاريا به طور دقيق معلوم نيست.در گذشته صرفًا از گلهاي بابونه به صورت سنتي استفاده مي شود ولي در حال حاضر از اسانس اين گياه در صنايع داروسازي، آرايشي و بهداشتي و غذ ائي به طور وسيعي استفاده مي شو د . در كشورمان نيز مصارف داروهاي تهيه شده از بابونه در حال افزايش بوده و داروهاي متعددي در داروخانه هاي كشور به فروش مي رسند كه از مواد مؤثره بابونه در تهيه آنها استفاده شده است.
معرق، مقوي معده با د شكن، اشتها آور، هضم كننده غذا، صفرا بر، قاعده آور و التيام دهنده است . اثر ضد عفوني كننده ضعيف ولي قاطع دار د . مسكن درد و ضد تشنج نيز مي باشد . چون از ترشح و التهاب هاي چركين مخاط ها جلوگيري به عمل مي آورد، از اين نظر به كاربردن آن در رفع يبوست هايي كه مواد د فعي مخصوصًا در قولون چپ جمع مي شود، اثر مفيد دارد. از بابونه در موارد سوء هاضمه، آبريزش بيني، آسم، گريپ، درمان قولنج، ميگرن،انسداد كبدي و ورم پلك ها استفاده مي شو د . اگر به شير نوزادان مقدار كمي از دم کرده كاپيتول هاي گياه افزوده شود، دل پيچه ناشي از نفخ و حالات تشنجي كودك رفع مي شود.
در استعمال خارجي ضماد، لوسيون و حمام فرآورده هاي اين گياه اثر قاطع در رفع بيماري ها دارد به طوري كه از آن براي محفوظ نگهداشتن زخم از آلودگي ها و بهبود زخم هاي عميق، زخم انگشتان، رفع التهاب و درمان ورم چشم و مخاط دهان ، حلق و لثه ها مي توان استفاده به عمل آور د . همچنين خستگي چشم را تسكين مي دهد . حمام فرآورده هاي گياه اثر معالج در زخم هاي واريسي، اگزماهاي كهنه و خارش اشخاص مسن دار د . روغن گياه ضد تشنج، آرام بخش و ضد التهاب مي باشد و مرهم گلهاي آن در درمان زخم، خارش و گزيدگي به كار مي رود.
بابونه در درمان و تسكين دردها مؤثر بوده و آرام بخش عضلات اس ت . شهرت بابونه به عنوان مسكن و آرام بخش نيز مبناي علمي دارد و تحقيقات جديدي كه در اين مورد انجام شده است نشان مي دهد كه بابونه سيستم اعصاب مركزي را تحت تأثير قرار داده و ا ث ر آرام بخشي دار د . اين اثر را برروي مجاري هاضمه و ساير عضلات نرم تطير عضلات رحم نيز دارد.
خاصيت ضد اسپاسم بابونه، شهرت كهن اين گياه در آرام كردنه گرفتگي هاي عادت ماهيانه دردناكو كاهش احتمال زايمان نارس را مي كند و جالب اين است كه در عين حال، بابونه براي تحريك و افزايش عادات ماهيانه به كار مي رود.
در چين و ژاپن، گلهاي خشك آن را با چاي دم كرده و به عنوان باد شكن مصرف مي كنند . در آلمان گل بابونه به عنوان يك چاي دارويي استاندارد ( به صورت دم كرده ) براي مصرف خوراكي و شكل شوينده غرغره، كرم يا پماد، بخور و افزودني در حمام و سو نا پذيرفته شده است . اين دارو در فارماكوپه آلمان وجود داشته و دم كده هاي آبي، عصاره خشك هيدروالكلي، عصاره هاي روان، تنتورها و اسانس هاي تهيه شده از اين گياه، همگي به صورت فرآورده هاي تك مصرف شده و همچنين به عنوان يكي از اجزاي بيش از ٩٠ داروي مجاز تركيبي ني ز به كار مي روند . در طب آلمان، فرآورده هاي بابونه انتخاب اول جهت درمان حساسيت هاي پوستي كودكان مي باشند . با وجود استفاده عمومي از چاي بابونه به عنوان آرام بخش خفيف و خواب آور، در كشور آلمان به علت عدم وجود تحقيقات چاپ شده، مصرف گياه به اين منظور پذيرفته نشده است.

Main article: Matricaria chamomilla Preliminary research suggests chamomile is an effective therapy for anxiety. A 2009 study by Srivastava, et al., published in "Life Sciences", found chamomile caused cell reactions similar to that of nonsteroidal anti-inflammatory drugs. Chamomile can help the inflammation associated with hemorrhoids, but only applied topically, and not when consumed as a tea.It has shown anti-inflammatory effects in the laboratory and in animals.
Chamomile extract was shown to possessanti-inflammatory, antihyperglycemic,antigenotoxic, and anticancer properties in vitro and in animal studies. Apigenin, a flavone present in chamomile, has strong chemopreventive effects.Bisabololoxide A, another constituent of chamomile, was shown to reduce the dose of 5-fluorouracil when used together against leukemic cells.
The National Center for Complementary and Alteative Medicine cautioned of rare allergic reactions (Asteraceae allergy) and/or atopic dermatitis (skin rash).

دارچین درختی است کوچک، همیشه سبز، به ارتفاع 5 تا 7 متر که از تمام قسمت های آن بویی مطبوع استشمام می شود.
دارچین اولین بار در سری لانکا یافت شد و بعد از آن، تمام دنیا این چاشنی را شناختند و برای طعم بهتر غذاها استفاده کردند.
یک قاشق چای خوری دارچین، حاوی 28 میلی گرم کلسیم، 1 میلی گرم آهن و بیشتر از 1 گرم فیبر و مقدار زیادی ویتامین های C و K و منگنز است. همچنین مقدار 2/1 گرم کربوهیدرات دارد. دارچین بومی سری لانکا و جنوب هند است و پوست درختچه آن کاربرد فراوانی به عنوان ادویه دارد دارچین رمز جوانی است و مصرف روزانه آن انسان را سالم نگه می دارد.
دارچین برای زیاد شدن و تجدید نیروی جنسی نیز به كار می رود. كلیه ها را گرم می كند، ضعف كمر و پاها را از بین می برد و كم خونی را درمان می كند. دارچین بهترین دارو برای دردهای عضلانی است. دارچین اثر آرام كنده و شاد كننده دارد و از بسیاری از داروهای آرام بخش بهتر است. در حقیقت می توان گفت دارچین، والیوم گیاهی است، زیرا در دارچین ماده ای به نام Ciamodehyde وجود دارد كه روی حیوانات و انسان اثر آرام بخش دارد.
اثر مهم دیگر دارچین پایین آوردن تب می باشد و حتی امروزه دارچین را به صورت قرص و كپسول درآورده اند كه بعنوان "تب بُر" به كار می رود. دارچین رگ ها را باز می كند و باعث بهبود گردش خون می شود. یکی از خواص دارچین این است که باعث افزایش کارآیی هورمون انسولین در بدن می شود و در نتیجه بدن نیاز کمتری به این هورمون برای کنترل قند خون پیدا می کند. بسیاری از افراد مبتلا به دیابت گزارش داده اند که مصرف یک قاشق چایخوری دارچین در روز تاثیر بسیار مثبتی بر قند خونشان داشته است. همچنین برخی تحقیقات نشان دهنده تاثیر مثبت دارچین در کاهش فشار خون بوده است.
دارچین خاصیت عجیب دیگری دارد و آن تقویت سیستم ایمنی بدن در مقابل بیماری هاست و حتی می توان گفت كه اثری مشابه پنی سیلین و آنتی بیوتیك دارد. اگر حس كردید كه ضعیف شده اید و ممكن است مریض شوید، چای دارچینی را فراموش نكنید و حتی اگر سرما خورده اید یا ضعف شدید دارید، چای دارچین بهترین داروست. همچنین به علت داشتن تانن در رفع اسهال ، ضعف عمومی بدن و انعقاد خون مصرف می شود و به صورت دارو، مانند گرد و تنتور به کار می رود.

Ciamon bark is widely used as a spice. It is principally employed in cookery as a condiment and flavouring material. It is used in the preparation of chocolate, especially in Mexico, which is the main importer of true ciamon.[27] It is also used in many dessert recipes, such as apple pie, doughnuts, and ciamon buns as well as spicy candies, tea, hot cocoa, and liqueurs. True ciamon, rather than cassia, is more suitable for use in sweet dishes. In the Middle East, it is often used in savoury dishes of chicken and lamb. In the United States, ciamon and sugar are often used to flavour cereals, bread-based dishes, and fruits, especially apples; a ciamon-sugar mixture is even sold separately for such purposes. Ciamon can also be used in pickling. Ciamon bark is one of the few spices that can be consumed directly. Ciamon powder has long been an important spice in Persian cuisine, used in a variety of thick soups, drinks, and sweets.

زغال اخته بیشتر از آن که میوه ای مرسوم باشد، میوه نوبرانه و هوسانه است که در اواخر تابستان در مغازه ها دیده می شود. زغال اخته اغلب به فرم توده ای در جنگل ها و مرداب ها و نقاط مرتفع تا کم ارتفاع رشد می کند. محل عمده پرورش زغال اخته در ایران، استان قزوین و در مناطق شمالی این استان در بخش های رودبار و رودبار الموت است. درخت زغال اخته از نیمه های اسفند شکوفه می دهد و قریب 2 ماه دارای شکوفه است.
زغال اخته دارای ویتامین C و B است و مقدار زیادی آهن، کلسیم و منیزیم دارد.. زغال اخته حاوی بیش از 10 درصد تانن، قند، پکتین، اسیدهای آلی و رنگدانه است. این میوه خوشمزه کم کالری است و باعث اضافه وزن نمی شود. قند فروکتوز و گلوگز زغال اخته کم است. مصرف آن برای افراد چاق و بیماران دیابتی مشکلی ایجاد نمی کند. آب زغال اخته برای افراد مبتلا به سنگ های کلیه مؤثر است. اگر سنگ کلیه از جنس کلسیمی باشد، آب زغال اخته در رفع آن اثر چشمگیری دارد .
مصرف زغال اخته به کاهش بیماری های قلبی کمک می کند. علت این امر به سطح بالای فیتوشیمی زغال اخته بر می گردد. این امر موجب تولید آنتی اکسیدان طبیعی به نام آنتوسیانین می شود که در سبزیجات و میوه های با رنگ تیره یافت می شود. در یک مطالعه بلند مدت روی تعدادی از زنان مشخص شد، خطر ابتلا به بیماری های قلبی در زنان که رژیم غذایی مناسب با مقدار زیاد آنتوسیانین را اجرا می کردند به طور عمده ای کاهش یافت.
زغال اخته به کاهش سطح کلسترول نیز کمک کند. پلی فنول های موجود در زغال اخته باعث کاهش کلسترول خون می شود و برای سلامتی قلب مفید است. زغال اخته جزو میوه هایی است که از بروز عفونت جلوگیری می کنند. جوشانده زغال اخته در مداوای اسهال معمولی و اسهال خونی اثر دارد. به این صورت که باید یک قاشق سوپخوری زغال اخته را با فنجانی آب سرد مخلوط کرده و آن را به مدت 5 دقیقه بجوشانید و پس از 15 دقیقه دم کشیدن، آن را صاف کرده و هر روز 2 تا 6 فنجانش را بنوشید.

The berries when ripe on the plant bear a resemblance to coffee berries, and ripen in mid to late summer. The fruit is edible (mainly in Iran), but the unripe fruit is astringent. The fruit only fully ripens after it falls from the tree. When ripe, the fruit is dark ruby red. It has an acidic flavour which is best described as a mixture of cranberry and sour cherry; it is mainly used for making jam, makes an excellent sauce similar to cranberry sauce when pitted and then boiled with sugar and orange, but also can be eaten dried. In the Republic of Azerbaijan and Armenia, the fruit is used for distilling vodka, while in Albania it is distilled into raki. In Turkey and Iran it is eaten with salt as a snack in summer, and traditionally drunk in a cold drink called kızılcık şerbeti. Cultivars selected for fruit production in Ukraine have fruit up to four cm long.

گیاه چای، گل بزرگی است که دارای برگ های همیشه سبز است. چای سبز بومی چین است و در آن کشور بیش از پنج هزار سال مورد مصرف بوده است. امروزه چای در تمامی نقاط آسیا و بخش هایی از خاورمیانه و آفریقا نیز کشت می شود.
ترکیبات گیاه چای
غنچه برگ و برگ های جوان، بهترین بخش چای سبز هستند. چای حاوی کافئین، آلکالوییدهای پورین، تئوفیلین و تئوبرومین است. اما فعال ترین ترکیبات موجود در آن عبارتند از "پلی فنول ها" که بسیاری از خواص درمانی چای، ناشی از وجود آنهاست. فرآورده های چای سبز عاری از کافئین دارای پلی فنول های فشرده است.
. چای سبز ماده پیشگیری کننده مهمی در برابر سرطان، افزایش چربی های خون، سفت شدن رگ ها و حفره های دندان است.
چای سبز در رفع تعدادی از عفونت های قارچی، باکتری و حتی ویروسی (نظیر سرماخوردگی عادی) نیز مفید است.
این گیاه رگ ها را تقویت و از تجمع چربی های زیاد در خون جلوگیری می کند.
این گیاه خلط را از گلوی ملتهب پاک و اثر مواد سمی را خنثی می کند. یکی از عناصر فعال در چای سبز، به اندازه آسپیرین از تجمع پلاکت های خونی جلوگیری می کند که این اثر گردش خون را بهبود می بخشد.

Green tea is made solely from the leaves of Camellia sinensis that have undergone minimal oxidation during processing. Green tea originates in China[1] and has become associated with many cultures throughout Asia. It has recently become more widespread in the West, where black tea is traditionally consumed. Green tea has become the raw material for extracts which are used in various beverages, health foods, dietary supplements, and cosmetic items.Many varieties of green tea have been created in countries where they are grown. These varieties can differ substantially due to variable growing conditions, horticulture, production processing, and harvesting time. Over the last few decades green tea has been subjected to many scientific and medical studies to determine the extent of its long-purported health benefits, with some evidence suggesting that regular green tea drinkers may have a lower risk of developing heart disease[4] and certain types of cancer.

گل گاوزبان گیاهی است خودرو كه اغلب در دامنه كوه های البرز می روید و در حال حاضر نیز به شكل صنعتی كشت می شود. این گیاه دارای گونه های زیادی است و به دلیل خواص دارویی فراوان و گل های زیبا، بسیاری از خانواده ها آن را در باغچه هایشان می كارند. برگ ها و گل ها بخش های مصرفی این گیاه را تشكیل می دهند. جوشانده و دم كرده این گیاه حواس پنجگانه را تقویت كرده و بسیار نشاط آور، بازكننده رنگ رخسار، كاهنده غم و اندوه و ضد وحشت و اضطراب است و می تواند حواس پرتی را رفع و تنگی نفس ناشی از آشفتگی ذهنی را بهبود بخشد.
خواص ضد سرطانی
منیزیم موجود در گل گاوزبان ضدسرطان بوده و به دلیل دارا بودن «آلكوالویید» می تواند ضد حساسیت، ضد روماتیسم و ضد التهاب باشد. این گیاه باعث كاهش تب در بیماری هایی چون سرخك، مخملك، آبله و كهیر می شود. در برخی كشورها برگ های تازه گل گاوزبان را به علت داشتن مقادیری ویتامین C داخل سالاد می ریزند. گل های تازه این گیاه نیز بویی شبیه خیار دارد و وقتی در آب خیسانده شود و با آب لیمو و شكر مخلوط شود، مصرف آن برای روزهای گرم بسیار نشاط انگیز و خنك كننده است.
تصفیه كننده خون
گل گاوزبان علاوه بر خواص درمانی فوق تصفیه كننده خون، ضداسپاسم، محرك غدد آدرنال، مقوی قلب و عروق، نرم كننده مجاری تنفسی، خلط آور، شیرافزا و مسهل بوده، ولی به دلیل دارا بودن آلكوالویید برای زنان باردار و كودكان مضر است.
دم كرده گل گاوزبان به همراه سنبل الطیب و لیموعمانی یك نوشیدنی نشاط آور و آرام بخش است كه استفاده از آن به جای چای و قهوه در مجالس عزاداری برای ایجاد آرامش درونی توصیه می شود.

Naturopathic practitioners use borage for regulation of metabolism and the hormonal system, and consider it to be a good remedy for PMS and menopause symptoms, such as the hot flush.[9] Borage is sometimes indicated to alleviate and heal colds, bronchitis, and respiratory infections, and in general for its anti-inflammatory and balsamic properties.[citation needed] The flowers can be prepared in infusion to take advantage of its medicinal properties. The oleic and palmitic acid of borage may also confer a hypocholesterolemic effect.[citation needed] Traditionallly Borago officinalis is used in hyperactive gastrointestinal, respiratory and cardiovascular disorders.[10] such as, gastrointestinal (colic, cramps, diarrhea), airways (asthma, bronchitis), cardiovascular, (cardiotonic, antihypertensive and blood purifier), urinary (diuretic and kidney/bladder disorders).